سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
299
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
الواجب مطلقا . شرح فارسى : [ استحباب اشتراط خروج از اعتكاف در حق معتكف ] مرحوم مصنّف مىفرماين : بر معتكف مستحبّ استكه در ابتداء عمل همچون محرم در باب حج شرط كند . شارح ( ره ) در توضيح اين عبارت چنين مىفرماين : مستحبّ است كه معتكف در ابتداء شروع با خداوند شرط كند كه اگر در اثناء فعل عارضه و مانعى پيدا شد از اعتكاف خارج شود اگرچه بعد از انقضاء دو روز باشد همانطورى كه حاجى در وقت محرم شدن مستحبّ است با خداوند چنين شرطى نموده و قيد كند در اثناء مناسك اگر مانعى رسيد محلّ شود . بعضى از فقهاء فرمودهاند : بر معتكف جايز است اين شرط را بطور مطلق بنمايد يعنى شرط كند هروقت كه خواست از اعتكاف خارج شود چه مانع و عارضى پيش بيايد و چه نيايد و مرحوم مصنّف در دروس اين رأى را اختيار فرموده ولى حقّ همان قول اوّل است و از ظاهر عبارت ايشان در اينجا نيز استفاده مىشود كه همين رأى اوّل را ترجيح دادهاند . زيرا استحباب اشتراط در اينجا را قياس و تشبيه به استحباب اشتراط محرم نمودهاند و بسى واضح است كه بر محرم استحباب مزبور تنها در مورد عروض عارض و حدوث مانع است و از اين تشبيه معلوم مىشود كه در معتكف نيز در اين صورت شرط فقط مستحب است مگر اين كه بگوئيم تشبيه تنها به لحاظ اصل استحباب اشتراط است بدون نظر داشتن به خصوصيّات و جزئيّات مسئله و بهر تقدير فرقى نيست در استحباب